کتابت یا نویسندگی در ایران، پیشینه‌ای بسیار کهن دارد. از سنگ‌نوشته‌ها و لوح‌های گلی گرفته تا آثاری چون شاهنامه فردوسی، نوشتار همواره نقش بنیادینی در حفظ هویت و فرهنگ ایرانی ایفا کرده است. از این رو، با الهام از نیاکان خود، باید خواندن و نوشتن را ارج نهیم تا با فهمی ژرف‌تر، آینده‌ای روشن برای خود رقم بزنیم. نوشتن، نه تنها وسیله‌ای برای انتقال دانش، بلکه پلی است میان گذشته و آینده ما.